|
Witamy w kolejnej edycji naszego przewodnika! Co roku w Warszawie przybywa niemal 10 km nowych ścieżek, ale my nadążamy za oszałamiającym tempem zmian. Mamy nadzieję, że niniejsze zestawienie pomoże wybrać trasy, którymi będziecie poruszać się po stolicy (lub - jak twierdzą złośliwcy, nie doceniający twórczego wysiłku projektantów - trasy, których zdecydowanie należy unikać...) |
mapa ścieżek i tras rowerowych
(300k)
|
Zwany także Bulwarową lub Nadwiślańską Ścieżką Rowerową. Najdłuższy ciąg komunikacyjny dla rowerów - ok. 26 km, z Młocin do Powsina. Rozpoczyna się przy ul. Prozy, skąd biegnie wzdłuż Wisłostrady koło Lasku Bielańskiego i Kępy Potockiej. Za KS Spójnia (w miejscu gdzie róg budynku wcina się w chodnik zalecana prędkość 10km/h) ścieżka schodzi nad samą Wisłę i aż do mostu Poniatowskiego dostęp do niej jest mocno utrudniony (brakuje możliwości wygodnego przedostania się przez Wisłostradę).
Z Wisłą ścieżka żegna się na wysokości ul. Ludnej i przez Centralny Park Kultury i ul. Hoene-Wrońskiego biegnie w kierunku Łazienek. Przy Agrycoli wdrapuje się do pl. na Rozdrożu, tylko po by zaraz spaść na dół Belwederską (uwaga na "aleję snajperów" w Al. Ujazdowskich i pniaki sterczące na zjeździe). Dalej bez niespodzianek - wąsko, kiepskie oznakowanie, jeszcze gorsza nawierzchnia. Wzdłuż Sobieskiego biegnie po obu stronach (i po obu stronach zasługuje na remont generalny). Teoretycznie ścieżka kończy się na Al. Wilanowskiej, ale można stamtąd bezpiecznie dojechać 9-km drogą gospodarczą wzdłuż Przyczółkowej do Powsina.
Uwaga: ze względu na budowę Mostu Świętokrzyskiego trzeba korzystać z bardzo niebezpiecznego objazdu wzdłuż Karowej do ścieżki podskarpowej.
W Centralnym Parku Kultury, na wysokości ul. Prusa, od Szlaku Wisły odgałęzia się Podskarpowa Ścieżka Rowerowa (5 km). Biegnie przez Powiśle, Mariensztat, u podnóża Starego oraz Nowego Miasta i kończy się nieopodal Mostu Gdańskiego.
Mogłaby to być jedna z ważniejszych dróg dla rowerów, ale wykonanie pozostawia wiele do życzenia. Fatalnie rozwiązany jest przebieg między Zajęczą a Oboźną - trzeba wspiąć się na stromą górkę, a następnie zjechać wąziutkim chodnikiem przy Oboźnej. Przy Kruczkowskiego, Topiel i Browarnej parkujące nieprawidłowo samochody zajmują połowę (i tak wąskiego) zniszczonego chodnika, na którym mają zmieścić się piesi i rowerzyści. Odcinek przez Mariensztat to piękny przykład spowalniania ruchu (nowa, atrakcyjna nawierzchnia, wygrodzenia z betonowych słupków, organizacja ruchu zmuszająca kierowców do ciągłego przystawania), ale na Rynku ścieżka się urywa i pojawia się z powrotem dopiero za Mostem Śląsko-Dąbrowskim (przy Wisłostradzie).
Dalej też można mieć zastrzeżenia. Zygzak na wysokości ul. Boleść budzi podejrzenia, że projekt powstawał podczas konsumpcji w pobliskim kiosku. Ścieżka kończy się ślepo, nie łączy się ani ze ścieżką na Moście Gdańskim, ani ze Szlakiem Wisły.
Urząd Dzielnicy wprowadza w życie koncepcję połączenia trasami rowerowymi wolskich parków: Moczydło, Szymańskiego, Sowińskiego i Księcia Janusza. Idea piękna, wykonanie nieco gorsze. Ścieżki wprawdzie są szerokie, ale skutecznie do korzystania z nich zniechęcają zakręty zaprojektowane przy pomocy ekierki. Na dodatek realizację rozpoczęto od końca - zamiast połączyć parki bezpiecznymi przejazdami, kostkę ułożono tam gdzie i tak były dobre warunki do jazdy na rowerze. Sens budowy dodatkowej ścieżki w parku, kiedy tuż obok są dwie szerokie (po 5 m), równe asfaltowe alejki, wydaje się wątpliwy.
Od Powązkowskiej do granic Kampinoskiego Parku Narodowego prowadzi szlak rowerowy, który odwiedza większość bemowskich odcinków dróg dla rowerów - razem ok. 6 km. Nawierzchnia jest bardzo urozmaicona. Fragmenty wzdłuż Wrocławskiej i Radiowej to przykład, że nawet w Warszawie można zrobić przyzwoitej jakości asfalt. Dobrym pomysłem są też tanie i dość wygodne ścieżki żwirowe w rejonach leśnych (np. pomiędzy Obrońców Tobruku i Piastów Śl.), szkoda tylko że systematycznie niszczą je samochody. Mniej atrakcyjne są płyty chodnikowe (Obrońców Tobruku) oraz nieśmiertelna kostka (Piastów Śląskich).
Na specjalne wyróżnienie zasługują wzorowe przejazdy przez Obrońców Tobruku. Poprowadzone zostały na szerokich garbach spowalniających, dzięki czemu są doskonale widoczne i bezpieczne.
Kilka znaków z rowerkiem widać wzdłuż ul. Modlińskiej, ale nie ma się co cieszyć - to raczej tor trialowy. Ścieżka co chwila się urywa, brak podjazdów pod krawężniki, przejazdów przez skrzyżowania, objazdów przystanków autobusowych. Właściwie to częściej jej nie ma niż jest.
Na szczęście nowopowstałe ulice w Tarchominie (Majolikowa, Milenijna, Ćmielowska i Strumykowa) wyposażone są już w ścieżki z prawdziwego zdarzenia (niestety z kostki). Widać, że projektanci się uczą - przy Milenijnej próbowali zorganizować bezpieczne wjazdy i wyjazdy ze ścieżki. Wjazdy są jednak mało atrakcyjne i rowerzyści z nich raczej nie korzystają.
Obecnie gmina przymierza się do budowy łącznika wzdłuż Płochocińskiej: od Modlińskiej do ukończonego w zeszłym roku 7-km szlaku rowerowego wzdłuż kanału Żerańskiego.
Szlak Wisły połączony jest z AWF-em i centralną częścią Bielan 3-km ścieżką wzdłuż ul. Podleśnej, Marymonckiej, Al. Zjednoczenia i Kasprowicza. Wprawdzie dzięki raportom Federacji Zielonych poprawiło się oznakowanie ścieżki, ale wciąż jest dość popularna zarówno wśród pieszych jak i kierowców samochodów.
W maju gmina planuje ukończyć 3 km ścieżkę wzdłuż Broniewskiego (z Parku Olszyna na Wolumen). W przygotowaniu jest projekt ciągu Podczaszyńskiego - Perzyńskiego - Rudnickiego.
W zeszłym roku gmina wybudowała pionierski 800-metrowy odcinek wzdłuż Kondratowicza. Na razie jest "szerszy niż dłuższy", ale ma zostać przedłużony do Parku Leśnego Bródno. Niestety, tu również dotarła maniera budowania ścieżki z kostki obok asfaltowego chodnika, co stawia rowerzystę przed dylematem: czy jechać zgodnie z przepisami, czy zdrowym rozsądkiem.
Kręgosłup gminy stanowi ścieżka rowerowa wzdłuż Al. KEN, od Wiolinowej do Metra Kabaty - przeszło 4 km. Ścieżka została również wydzielona z szerokich asfaltowych chodników przy równoległej ulicy Rosoła. Na uwagę zasługuje dobre oznakowanie - jaskrawoczerwone przejazdy i drogowskazy informacyjne na każdym skrzyżowaniu, szkoda tylko, że ciągłość ścieżki przerwana jest przez parking przy Strzeleckiego.
Poprzeczne połączenia tworzy ścieżka wzdłuż Ciszewskiego oraz kilkusetmetrowe odcinki przy Jeżewskiego (bardzo malowniczy) i Wąwozowej. Do Lasu Kabackiego można dojechać Nowoursynowską, gdzie na wniosek FZ ruch został uspokojony progami zwalniającymi z przepustami dla rowerów.
W niedalekiej przyszłości rowerzyści mogą się spodziewać ścieżek wzdłuż Pileckiego, Belgradzkiej, Stryjeńskich i Al. Kasztanowcowej.
25 czerwca 1996 Zarząd Miasta zobowiązał uchwałą nr 188/C/96 Zarząd Dróg Miejskich do uwzględniania podczas wszystkich inwestycji drogowych (budowy i modernizacji ulic) potrzeb ruchu rowerowego. Zgodnie z tą uchwałą powstały odcinki ścieżek wzdłuż Al. Niepodległości, Grójeckiej, 17 Stycznia, Okopowej, na Moście Gdańskim oraz Al. Jana Pawła II (razem niecałe 6 km, większość brukowana). Nie powstały - choć powinny - wzdłuż Powązkowskiej, Al. Armii Krajowej, Rudnickiego, Dywizjonu 303, Włościańskiej, Słomińskiego, Łopuszańskiej, Płaskowickiej, Roentgena, Ostrobramskiej, Marynarskiej, Marywilskiej (razem: ho, ho, ho...) Obecnie w budowie są ścieżki przy Al. Przymasa Tysiąclecia i Powstańców Śląskich (też kostka). O rowerzystach "zapomniano" w projektach modernizacji Krakowskiego Przedmieścia i ulic Powiśla.
A dokumentacja techniczna ścieżek wzdłuż Okopowej, Towarowej, Al. Ujazdowskich, Banacha, Bitwy Warszawskiej oraz Al. Jerozolimskich, na którą ZDM wydał 500 tys. zł, zdążyła się już zdezaktualizować...
